..เลย เชียงคาน..

posted on 16 Apr 2009 10:05 by todayispresent in LunlaingAround

 

ต่อจากตอนที่แล้ว ออกจากภูเรือ ก็มุ่งหน้าสู่เชียงคาน

 

หลังถ่ายรูปสักพัก เราก็ขึ้นไปนั่งรอบนรถสองแถว ไม่นานนักคนก็เริ่มทยอยกันขึ้นมา

รถแบบนี้นอกจากจะส่งคนแล้ว ก็ยังฝากส่งของกันได้ด้วย จอดส่งกันเป็นระยะๆเหมือน DHL

พอคนนั่งเต็ม คนต่อมาแทนที่จะได้ยืน ก็ได้รับน้ำใจให้เอาเสื่อมาปู นั่งมันกับพื้นรถเนี่ยแหละ!! :)

 

เกือบชม.กว่าจะถึงเชียงคาน พอกินอิ่ม ถามทางเสร็จ ก็เริ่มเดินหาที่พัก

 

ส่วนเล็กๆในเชียงคานที่ผู้มาเยือนพากันติดอกติดใจ พากันมาพักและมีรูปถ่ายให้เห็นตามที่ต่างๆนั้น

เป็นซอยเล็กๆที่มีบ้านไม้สองชั้นหันหน้าเข้าหากัน เรียงเป็นแถวยาว เลียบแม่น้ำโขง

ฝั่งหนึ่งมีหลังบ้านติดแม่น้ำ ส่วนอีกฝั่ง มีทางเดินเล็กๆระหว่างบ้านไม้อีกหลายหลัง ที่เชื่อมกับถนน

 

บ้านไม้เหล่านั้นเปิดเป็นบ้านพัก ร้านขายของชำ ร้านอาหาร แกลเลอรี่ และอื่นๆบ้านประปราย

ได้ยินมาว่า บ้างก็เป็นคนเมืองที่หลงรักเชียงคาน ไปเปิดร้านขายของจุกจิก หรือที่พักอาศัย

 

   

 

หลังจากได้ที่พักแล้ว ก็ได้ออกไปเดินเลียบแม่น้ำ จากสายตาที่เห็นแม่น้ำโขงแถบนี้แคบกว่าที่คิด

แอบสงสัยว่าเค้าแบ่งเขตในน้ำกันตรงไหนนะ

 

ได้ยินเด็กๆส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวข้ามมาจากฝั่งโน้น ไม่รู้ว่าจะเคยคิดอยากว่ายน้ำข้ามฝั่งมาเล่นบ้างไหม?

แล้วพวกผู้ใหญ่พูดถึงคนอีกฝั่งน้ำว่ายังไง?

 

รู้ไหมว่าเสียงหัวเราะดังขนาดนั้น มันยั่วให้เราอยากลงเล่นน้ำบ้าง...

 

 

เราว่าเสียงหัวเราะของคนเราก็มีลักษณะพิเศษไปตามช่วงอายุ

เมื่อโตขึ้น เสียงของเราจะไม่กลับไปเหมือนเด็กๆอีก

และเด็กเหล่านั้นก็ไม่สามารถเลียนแบบ เสียงหัวเราะของคุณตาอายุ 80 ได้

 

 

 

คิดเล่นๆว่า เราหัวเราะแบบนี้ได้ ก็แค่ช่วงอายุนี้ ถึงแม้จะยังเป็นคนเดิม

แต่นั่นก็เป็นเรื่องธรรมชาติ ที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา

 

ถ้าอย่างนั้น ไม่ว่าจะอยากหัวเราะหรือร้องไห้ ก็ทำซะให้เต็มที่ก็แล้วกัน

 

 

 

 

 

เดินๆไปสักพัก เจอเจ้านี่...มะนาว (ได้ยินคนแถวนั้นเค้าเรียก แล้วมันก็รับเมี๊ยวๆ)

 

 

 

มะนาวเป็นแมวขี้อ้อน ใครไม่ได้รู้จัก ก็จะเข้ามาทำความรู้จัก

ยิ่งถ้าเรียกชื่อถูกเมื่อไหร่ ก็ได้เลื่อนขั้นเป็นคนสนิททันที

 

เคยได้ยินไหมที่บอกว่า สำหรับหมาเราเป็นเจ้านายมัน แต่สำหรับแมวมันจะเป็นเจ้านายเรา

เป็นไปได้นะ นี่ขนาดเจอกันไม่ถึงนาที ก็ต้องมานั่งเกาคางให้คุณมะนาวซะแล้ว - -''

 

 

ปลีกตัวจากคุณมะนาวได้ ก็เดินเล่นกันต่อ อาทิตย์ลับขอบฟ้า

มายังไม่ทันไร ก็ชักไม่แน่ใจแล้วว่าเวลาที่นี่เดินช้า หรือเราต่างหากที่เดินช้าลง

 

 

 

 

 

คนเมืองสองคนเดินเลียบสัมผัสชีวิตริมน้ำอยู่พักใหญ่ พอเดินกลับก็มาสะดุดตรงนี้่...

สุราไทย ๑๐๐๐ ปี...มีป้ายผ้าบอกสรรพคุณขนาดใหญ่แขวนหน้าร้าน และ..งดเครดิต

 

 

 

ก่อนนอนคืนนั้น คุยกันว่า พระอาทิตย์ที่นี่จะตื่นเวลาเดียวกับบนภูหรือเปล่า...

สรุปว่า เราเดาว่า 6 โมงเหมือนเดิม - -''

 

ไว้มาต่อกันอีกตอนกับเดินเล่น พูดคุย กับวันสุดท้ายในเชียงคานจ้า ;)

ปล.คืนนั้นพระจันทร์กลมโต คิดถึงเพลงที่ไม่ได้ฟังมานาน...









 ปล.อีกที เมื่อวานเด็จพ่อใจดี พาไปถอยหนังสือมาอีก 17 เล่ม หุหุหุ ป๊าน่ารักรักป๊าที่สุด จุ๊บๆๆ >u<

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เราอยากไปแอ่วเหนือ
เราชอบแมว

บล็อกน่ารักจังค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ:)

#8 By easygirl.iam on 2009-04-17 22:50

ecOnuizer > ไว้มีโอกาสก็ได้ไปแน่นอนค่ะ เชียงคานรออยู่ที่เดิม ไม่รีบไปไหนแน่ๆ big smile

เจ้าหญิงน้ำแข็ง > เริ่มเดินช้าช้าในโลกของตัวเองก่อนก็ได้จ้ะ อย่าทำมันหายล่ะ!!! confused smile

maebin > ถูกเลยเมธ์ พิมพ์เสร็จเรื่องหัวเราะ ก็คิดเหมือนกันเลย แต่หาจังหวะลงไม่ได้ เลยแทรกไปนิดนึงแค่บรรทัดสุดท้าย 5555 งั้นขอให้ป๊าถูกหวย..อุ๊บส์ question

เด้ง เด้ง เด้ง > ถึงว่า!! ตอนไปเห็นคิดถึงใครตะหงิดๆ รู้ละลุงนี่เอง sad smile

josephinevor > อ้าว(ไอ้)คุณน้องที่เคารพ...พิมพ์งี้ประชาชนเค้าเข้าใจผิดกันหมด แล้วยังมากรี๊ดในบล็อกชาวบ้านเค้าอีก กร๊ากกก จังหวะของแกจะมาเมื่อแกพร้อมนั่นแหละ เออ คิดถึงสะเดาด้วย มีรูปสะเดามะ ส่งที
ปล. เจ้ามะนาว พาล คิดถึง สะเดา
ป่านนี้ไม่รู้เปนไงมั่ง ไม่รู้ไปจีบสาวไหนอีกป่าวเนอะ ๕๕๕

#6 By josephinevor on 2009-04-17 14:21

จะพิมพ์แล้วรู้สึกเขินว่ะ... ๕๕๕
ครั้นจะเรียกว่าพี่สาวมันก้ขัดๆ ไงไม่รู้อีก ๕๕๕๕

อ่ะ เอาเปนว่าทุกสิ่งที่ได้ฟัง ได้อ่าน เราค่อยๆ เก็บไว้เปนแรง เปนกำลังใจ เปนแรงบันดาลใจ เปนอะไรก้ตามแต่

ซักวัน เมื่อถึงจังหวะของเรา เราจะไปมั่ง
เราจะทำมั่ง

กรี๊ดดดดดดด จบไม่ลง

แต่ถ้าวันนั้นได้ทำแล้ว จะเล่า จะบอกนะ

(จบไม่เปน..จบแบบนี้ละกันนะ ๕๕๕)

#5 By josephinevor on 2009-04-17 14:20

แหม่ สุราไทย เข้ากับลุงจริงๆๆๆๆเลยbig smile

#4 By LungDeng on 2009-04-16 19:01

เสียงหัวเราะของคนเราก็มีลักษณะพิเศษไปตามช่วงอายุ
เสียงร้องไห้ก็น่าจะเข้าข่ายเดียวกันนะเมธ์ว่า surprised smile

ปล. เมื่อไหร่ป๊าเมธ์จะใจดีอย่างนั้นบ้างนะ

#3 By maebin on 2009-04-16 18:15

อยากไปเดินช้าช้าบ้าง..

ทุกวันนี้โลกหมุนเร็วเหลือเกิน...

big smile
อยากไปเชียงคาน !!!
แพลนไว้ตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว แต่ยังไม่ได้ไปเลย
เดือนที่แล้ว ไปทำงานที่จ.เลย ก็เลยยุพี่ที่ออฟฟิศให้ไปเที่ยวเชียงคานกัน
สรุปว่าได้แวะไปแก่งคุดคู้ประมาณชั่วโมงนึง แล้วก็มาหาข้าวเย็นกินในตัวเมืองเชียงคานอีกชั่วโมงนึง ก่อนจะกลับไปทำงานต่อเยี่ยงกรรมาชน sad smile

รอก่อนนะ ...เชียงคาน !!!


ขันน้ำ ดอกมะลิ ขันน้ำ

#1 By ecOnuizer on 2009-04-16 12:55